Opieka terminalna

garaże Nie można przymykać oczu na fakt, że część chorych przyjętych do szpitala nie zostaje wyleczona, a ciężka choroba doprowadza ich do śmierci. Szpital jest więc nie tylko miejscem leczenia, ale i miejscem umierania. Śmierć jest dość rzadko następstwem samej zaawansowanej starości. Wówczas zwykle jest spokojna, bez poprzedzających ją cierpień. Zdarza się, że ostre schorzenie, samo w sobie banalne, powoduje szybkie postępowanie zniedołężnienia starczego, z objawami uszkodzenia mózgu. Wówczas śmierć jest następstwem szybkiego narastania procesów starzenia, a stary człowiek, zdezorientowany, nie pogodzony z sytuacją, umiera z objawami destrukcji psychicznej. Jednak w większości ludzie starzy umierają z powodu przewlekłych, nieuleczalnych chorób. Objawy chorobowe postępują stopniowo i powodują, że ostatni okres życia jest dla człowieka starego ciężką próbą. Przed personelem szpitalnym stoi niełatwe zadanie towarzyszenia choremu w umieraniu, bez odbierania mu nadziei na przyszłość. Pacjent powinien w ostatnim okresie życia i w umieraniu mieć zapewnioną atmosferę życzliwości, powagi i szacunku. Niezwykle ważną rolę w tym okresie ma stosunek pielęgniarki do nieuleczalnie chorego. W kontakcie z nim niezbędne są cierpliwość, wyrozumiałość i dobroć. praca Tychy